سخن دوست

اگه يه روز چشمات پر از اشك شد و نياز به شونه ي كسي داشتي / اصلا رو من حساب نكن / چون شونه مثل مسواك يه وسيله شخصيه...

معلم: چند جانور را نام ببر كه پرواز مي كنند.
شاگرد: گنجشك- كبوتر- خر
معلم: خر كه پرواز نمي كنه
شاگرد: خره ديگه يهو ديدي پريد.

اهل دانشگاهم رشته ام علافی‌ست جیب‌هایم خالی ست پدری دارم حسرتش یك شب خواب!دوستانی همه از دم ناباب و خدایی كه مرا كرده جواب. اهل دانشگاهم قبله‌ام استاد است جانمازم نمره! خوب می‌فهمم سهم آینده من بی‌كاریست من نمی‌دانم كه چرا می‌گویند مرد تاجر خوب است و مهندس بی‌كار وچرا در وسط سفره ما مدرك نیست! ((چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید)) باید از آدم دانا ترسید! باید از قیمت دانش نالید! وبه آنها فهماند كه من اینجا فهم را فهمیدم...

من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی چیزی نمی­دانم ازین دیوانگی و عاقلی یک­آن شد این عاشق شدن، دنیا همان یک لحظه بود آندم که چشمانت مرا، از عمق چشمانم ربود وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

ه جاودانگي چشمانت

ايمان بايدآورد

و به سوگند لباني كه

عظمت آفرينش را در بوسه اي مكرر مي كند.

آغوشت

حريمي كه آفتاب را مديون خويش مي سازد،

و بازوانت  

سايه ساري

كه ذهن كوچك من

آرامش را در خنكاي آن تفسيري دوباره مي كند.

سخن كه ميگويي

كلمات

در پرده ي صداي تو نواخته مي شوند،

و آنگاه كه مي خندي،

تمام خدايگان احسنت بر لب

از عرش كبريايي خويش به زير مي آيند

تا شكوه خلقتت را به تماشا بنشينند.

نگاهت

آيينه اي كه  تمام قد عشق را

از ازل بر من تابانيده،

و دستانت

 نهايت زندگي ست

آنگاه كه گيسوان پريشان انديشه ام را

به نوازشي

گرفتار ميكني.

گریستم!

چونان که ابری از تلنگر اندوه خداوندگاران !

از آن عشق

که چون افیونی بند بند تنم را از هم می گسست.....